Mijn levensverhaal gaat over de mensen in mijn leven.
Ik ben niet altijd zo gelukkig geweest als ik nu ben.
Hier op deze verrukkelijke plek met water, grasland en zonlicht.
Mijn verhaal bestaat uit vertrouwen, verraad...
en opnieuw leren vertrouwen. Ik kan me alles nog herinneren.
Hier ben ik, Duchess.
Ik zal je wel helpen.
Kom op, meid.
Persen.
Het was koud. Het licht was te fel. Alles was zo vreemd.
Maar toen kuste mijn moeder me.
Ik wilde dichter bij haar zijn.
Deze kant op, kleintje.
Toe maar.
In 't begin bleef ik zo dicht mogelijk bij m'n moeder.
Na 'n paar weken bleef ik nog wel in haar buurt...
maar ik had nu m'n eigen ideeën over wat ik wilde doen.
Heel vaak stond ze gewoon maar wat.
Schiet nou op. Rennen.
Kom maar.
Ik vind dit maar niks.
Stribbel niet zo tegen.
Alles verandert. Zelfs ik verander.
Mijn babyvacht wordt zwart. Alles gebeurt veel te snel.
Toen ik drie werd...
moest ik 'n jaar met een groep jonge paarden doorbrengen.
Toen was 't tijd om getraind te worden.
Als eerste kwam 't bit.
Ik kreeg koude, ijzeren staven tussen mijn tanden.
Als je dat nooit in je mond gehad hebt, weet je niet hoe 't is.
Maar godzijdank is er haver.
Als je die eet, vergeet je 't koude bit...
en de metaalachtige smaak ervan. Verrukkelijke haver.
Zoete haver. Heerlijk knapperige haver.
Prachtige haver. Geweldige haver.
Het is maar 'n zadel.
Ik kan geen adem meer halen.
Je kunt je nog steeds bewegen. Echt waar.
Niemand kan hiermee lopen.
Kom terug met die haver.
In 't begin vond ik die hoefijzers maar onhandig en zwaar.
Ik zei 'nee', maar hij zei 'vort'.
Toen ik ontdekte dat wij tweeën konden bewegen als een...
vond ik dit gewoon geweldig.
Het was nu tijd om naar 'n nieuw thuis te gaan.
M'n moeder was trots op me. Ze moedigde me aan.
Ze wist dat mijn meester me alleen aan goede mensen zou geven...
maar ik zou haar erg missen.
Niet lang daarna bracht 'n man me naar Birtwick Park.
Ik zou bij heer Gordon en z'n gezin gaan wonen.
Molly, kom terug met die pony. - Sneller.
Blijf toch binnen. Je bent nog veel te zwak.
Ik breek heus niet. Ik wil 'm zien.
Het is maar 'n paard. Echt waar.
Wat 'n prachtig paard. - Uiterlijk schoon is maar vertoon.
Hoe heeft hij zich gedragen ? - Perfect.
Er werd in de buurt van Highwood op konijnen geschoten.
Hij trok 'n beetje aan de teugels maar hij bleef op 't pad.
Hoe noemen we 'm ? - Dat beslissen we bij de thee.
Je moet nu echt mee naar binnen.
Hij is zo zwart als ebbenhout
Ebbenhout
Dat klinkt zo somber.
Zet 'm maar op stal, John.
We noemen 'm gewoon Blackbird, naar 't vorige paard van je oom.
Blackbird was lelijk en gemeen.
Je hebt 'm al een naam gegeven.
Uiterlijk schoon is maar vertoon. - Dat is geen naam.
Beauty. Black Beauty.
Een nieuwe naam. Een nieuw thuis.
En 'n stal vol nieuwe paarden om kennis mee te maken.
Ze doet heus niks.
Ze was humeurig.
Ze was vals.
Ze was boosaardig.
Ze was 't mooiste wezen dat ik ooit gezien had.
Ik heb 'n hekel aan Alfred. - Ik ook.
Laat me los.
Aanvallen.
Lui beest.
Vort. - Hou daarmee op.
Kom op nou.
Merrylegs. - Snel, Merrylegs.
Rennen, Merrylegs.
De mijne ook. Maak de mijne ook open.
Merrylegs. Een perfecte naam voor dat kleine kereltje.
Laat 'm met rust.
Opgepast.
Laat Joe 'm maar vangen. Hij kan de oefening goed gebruiken.
Ga ze maar vangen.
Bedankt voor uw aanbod om te helpen, jongeheer Alfred.
Het is theetijd, nietwaar ? - Dat klopt.
Theetijd, meisjes. Jessica, Molly... kom mee.
Gelukkig kwam John langs. - Zeg dat wel.
Joe bedoelde 't goed, maar hij snapte er niks van.
Sta nou stil.
Hou nou op met rennen.
Wat 'n fantastische plek.
Ik vloog bijna op haar af.
Ik wist gewoon dat er betovering tussen ons bestond.
Wacht nou even.
Wat doe je nou ?
Rustig aan, Ginger.
Wat heeft zij ? - Ze is vroeger vast geslagen.
Als we haar goed behandelen, draait ze wel bij.
Zet 'm ervoor.
Als je paarden goed behandelt, gedragen ze zich.
Als je ze slecht behandelt, verpest je ze.
Toe maar.
Ik kan 't niet. - Tuurlijk wel.
Zou ik haar ooit voor me winnen ?
Toen we bij de heuvel kwamen, liet ze me niet alles alleen doen.
Ze gooide haar gewicht in de strijd en begon meteen te trekken.
We liepen in gelijke tred.
Ik wist zeker dat 't hierna anders zou zijn.
Dat was ook zo. Het was erger dan ooit.
Nu negeerde ze me totaal.
Ik bokte en sprong naar de hemel.
Ik deed alles om haar aandacht te trekken.
Hoewel ik er nog maar net was...
vertrouwden ze erop dat ik ze veilig thuis zou brengen.
Hoe zwaar de storm ook was.
De takken probeerden me te grijpen.
De regen prikte me in de ogen als duizend bijen.
Vooruit, Beauty.
De brug stond onder water.
Maar het zag er wel veilig uit.
Toen ik in 't midden kwam, wist ik dat er iets mis was.
Vooruit, Beauty.
Alles in mij schreeuwde dat ik niet verder moest gaan.
Vooruit.
Ik wilde hem wel gehoorzamen, maar wat hij wilde, was verkeerd.
Ik weet 't, jongen.
Hoe kan ik 't je duidelijk maken We moeten niet verder gaan.
Kom op, Beauty. Doe 't voor mij.
Ik hield stand. Ik probeerde het 'm duidelijk te maken.
Zo is 't genoeg geweest.
Ik wist niet hoe lang ik 'm nog kon houden.
Ik moest volhouden.
God zegene je, Beauty.
Wat is er gebeurd ? - Ik heb niks.
Ik moet voor 't paard zorgen. - Nee, je gaat mee naar binnen.
Beauty heeft verzorging nodig. - Dat kan ik wel doen, oom John.
Vooruit dan. Doe maar wat ik je geleerd heb.
Niet Joe.
Hij weet niet wat hij moet doen.
Het zweet en de regen droogde op en ik voelde 'n kilte in mijn botten.
Je hebt geen deken nodig. Je bent gloeiend heet.
Ik wilde mijn deken hebben. Ik wilde 'n heleboel dekens.
Het ijskoude water viel als een steen op m'n maag...
maar ik had zo'n dorst.
De volgende ochtend was ik ziek.
Ginger was de hele nacht wakker gebleven.
Ze had medelijden met me en was nu wat vriendelijker.
Het doet zo'n pijn.
Hij heeft geen deken over zich heen.
Stom joch.
Je hebt 'm zeker ook nog koud water gegeven.
Ren naar 't huis en haal een deken. Nu meteen.
Kom op, Beauty. Je moet dit opdrinken.
M'n arme Beauty. M'n brave paard.
Hopelijk komt ie er zo weer bovenop.
Ga maar naar bed, John.
Ik blijf vannacht bij 'm.
We hebben gedaan wat we konden.
Misschien heeft hij nog hulp nodig.
Ieder geluidje was 'n kwelling.
Alfred, hou op.
Wat heb ik je gezegd ?
Kinderen, zo is 't genoeg geweest.
Laat ze toch.
Word alsjeblieft weer beter.
Oom John, kom 's naar Black Beauty kijken.
Ik mocht verder herstellen in de wei.
Joe kwam me elke dag opzoeken.
Pak me dan als je kan.
Wat is er ? kan je hierboven niet komen ?
Vooruit dan. Ik kom al.
Wat doe je nou ?
Niet door de lakens.
Mijn meesteres was nu zo ziek dat we haar naar 'n arts brachten.
Een specialist die heel ver weg woonde.
Je mag in deze stal niet roken. - Rustig aan, ventje.
Goedenavond.
Die idioot heeft hier 'n lamp laten staan.
Dat betwetertje zou zich met z'n eigen zaken moeten bemoeien.
Je klaagt over m'n pijp, maar je laat wel 'n lamp bij het hooi staan.
Zodat jij wat kunt zien. Breng je 'm naar beneden ?
Je boft dat ik naar boven gekomen ben.
Wat is dat ?
Het is maar voor een nachtje.
Waar ben je zo bang voor Er is heus niks.
Ik kom morgenochtend m'n paard ophalen.
Rustig, Beauty.
Eet nou maar wat hooi.
Alle geluiden en geuren waren zo vreemd.
Ik wist niet wat alles was.
Als je iets nog nooit gehoord of geroken hebt, begrijp je 't niet.
Rustig, Beauty. Ik ben er al.
Nee, ik kan Ginger niet achterlaten.
Ik zorg heus dat je niks overkomt.
Je moet er niet naar kijken.
Ik kon niks zien. Ik moest 'm wel volgen.
Haal de paarden eruit.
Joe had ons gered. De andere paarden werden ook gered...
maar niemand kon iets voor onze meesteres doen.
Ze was al zo ziek dat ze naar een warmer oord moest gaan.
Het gezin moest Engeland verlaten.
En ons ook.
Vaarwel, John. God zegene je.
God geve dat we u weer snel terugzien.
We houden van je, Merrylegs.
Het is tijd om te gaan, zusjes.
Ik wil je graag bedanken voor je goede diensten, John.
Ik zal u nooit vergeten.
Vaarwel, Beauty.
We zouden onze familie nooit weer zien.
Nooit weer.
We stonden voor 't laatst samen in de grote wei.
Niemand zou ons dit ooit af kunnen nemen.
Ze waren aan 't dansen.
De dominee nam Merrylegs mee.
Hij had heer Gordon beloofd dat hij 'm nooit zou verkopen.
Ik vond 't vreselijk om afscheid te moeten nemen van die pony.
Al snel bevonden Ginger, Joe en ik ons ook mijlenver van huis.
Je moet achterom met die paarden. Wat denk je wel ?
Ik zweer 't je:...
Op 'n dag, ik weet niet hoe, zullen we weer samen zijn.
Neem me nu met je mee.
Ga niet weg.
Maar hij was al weg.
Lady Wexmire, Lord Wexmire, Lord George...
Ze staarden ons aan met hun kritische blik.
In hun ogen leefden wij net zo min als het tuig op onze rug.
Kijk 's wat een lange benen die vosmerrie heeft.
Een ideaal jachtpaard. Ze neemt de hindernissen met gemak.
Ze moeten hun hoofden hoger houden, York.
Ze zijn niet gewend aan de opzetteugel.
Volgens de stalknecht gebruikte de vorige eigenaar die niet.
Dat zei hij toch ? - Dat klopt, mylord.
Ze moeten er geleidelijk aan wennen.
Onzin. Ze zien er niet uit.
Van een gaatje strakker gaan ze niet dood.
Zoals u wilt, mylady.
Reuben, zorg voor de merrie.
Als ze de opzetteugel aantrekken...
moet je je hoofd veel te hoog ophouden.
Men vindt dat mooi bij paarden.
Maar Ginger werd er kwaad van.
We waren naar 'n indrukwekkende plek gekomen.
Het was wel vier keer zo groot als Birtwick Park, maar niet zo fijn.
Als 'n paard tenminste een mening mag hebben.
Normaal gesproken zouden we ons hoofd laten zakken...
maar nu niet. Nu moesten we trekken met ons hoofd omhoog.
Het deed pijn aan onze rug en benen.
En waarom ? Omdat 't in de mode was.
Nog strakker.
Zoals u wilt, mylady.
Trek de opzetteugel van de merrie strakker aan.
'Opzetteugel' is een goede naam. Mensen doen dit met opzet.
Het slaat nergens op. Paarden worden er gek van.
Nog strakker, York.
Zoals u wilt, mylady.
Ik wist niet hoe lang Ginger hier nog tegen zou kunnen.
Krijg je die hoofden nou nooit omhoog ? Ze moeten hoger.
Zoals u wilt, mylady. - Snel.
En toen gebeurde 't.
Onhandige sukkel.
Hou haar vast.
Laat haar niet los.
Ik mag niet te laat komen bij de hertogin van Beaufort.
Geef hier. Haal die dissel van 'm af.
Die teugel wurgt haar.
Idioot. Die paarden hebben meer hersens dan jij.
Een deken voor de vos en heet water en lotion voor de zwarte.
Stilstaan.
Reuben, zorg ook voor die zwarte.
Zoals u wilt, Mr. York.
Ik had pijn aan m'n been. Er zat 'n diepe wond.
Het is haar eigen schuld als ze haar theepartijtje mist...
niet de jouwe.
En ook niet de mijne.
Je zou er nog door aan de drank raken.
Ze hingen van die houten dingen om onze nek...
zodat we ons hoofd niet konden draaien om onze wonden te likken.
Mylady vroeg daarna nooit meer om Ginger...
maar ik had nog steeds onder haar grillen te lijden.
Kijk nou, man.
Heb je werk voor ons, Reuben ?
Het heeft bij slecht weer buiten gestaan. En die wegen hier...
Het is hier goed verrot. - Het is overal verrot.
Wat willen ze dat ik doe ? - Mylady wil 'n likje verf.
Mylady kan wel meer gebruiken dan 'n likje verf.
Amen.
Let even voor me op dat paard.
Zadel 'm maar vast.
Ik mag niet te laat komen.
Waar ga je heen ? - Ik kom straks terug.
Luister.
Een van z'n hoefijzers zit los.
Waar ga jij heen ?
U mag nu niet op 'm rijden, Mr. Smith.
Blijf staan. - Hij staat toch ?
Kom mee.
Blijf staan.
Waar zit z'n hoofd ?
Uit de weg.
Hij spoorde me steeds meer aan.
Wat had hij toch ?
Ik verloor m'n hoefijzer, maar hij had z'n verstand verloren.
Mijn lichaam kon niet ontsnappen...
maar mijn gedachten konden dat wel.
Ze brachten me ver weg van dit afschuwelijke oord.
Heel ver weg.
Maar Reuben lag nog steeds waar hij was gevallen.
Ik bleef bij hem.
M'n moeder had me geleerd om altijd trouw te zijn.
Wat is hier gebeurd ?
Rol 'm om.
We moeten 'm overeind zien te krijgen.
Ik til 'm wel op.
Elke stap deed vreselijk pijn.
Ik wist niet of m'n knieën ooit nog zouden genezen.
Wij kunnen de mensen in ons leven niet kiezen.
Voor ons is 't allemaal toeval.
Vort.
Hij heeft gewonnen.
Goed gereden, zoon.
Wat heb je met dat paard gedaan Heb je haar niet getraind ?
Ik heb toch gewonnen ?
Je hebt haar verpest. Haar ademhaling is niet goed.
Ginger hield van springen. Ze genoot van de hindernissen.
Maar ze was niet fit genoeg voor die race...
en dat had haar gezondheid verpest.
Ze waren zo mooi. Moet je nou zien. Verpest.
Als we de merrie 'n jaar met rust laten, komt ze wel op krachten.
Die zwarte moet worden verkocht.
Zulke knieën kunnen echt niet.
Verkocht ?
Elk paard kent dat vreselijke woord.
Ik werd zo onverwacht weggehaald...
dat Ginger en ik niet de kans kregen om afscheid te nemen.
Ik werd gekocht door 'n vreselijke man die paarden verhuurde.
Buik in.
Ik werd verhuurd aan iedereen die me maar wilde huren.
Gelukkig konden m'n vrienden mij nu niet zien.
Ze zouden me niet eens herkennen.
Wat hadden we 'n hekel aan die man.
Mis, stomme beesten.
Paarden te koop.
Dit paard is minstens twintig.
Ik werd wat vrolijker van deze levendige omgeving.
Ik zie je wel na de kermis, Joe.
Wacht 's even, ik weet wie dat is.
Dat is Joe.
Hij is ouder en langer...
maar het is 'm wel.
Waar is hij nou ?
Wat heeft ie aan z'n knieën ? - Hij is uitgegleden in de stal.
Wat doen jullie ? Waar is Joe ?
Daar is ie.
Laat me los.
Wat is ie levendig,
Ga nou niet weg, Joe. Hier ben ik.
Voor 25 guinea's is ie van jou. - Ik geef je er 15.
18. - 16.
17 en geen penny meer. - Verkocht.
Hoe kwam je hier doorheen ?
Er waren te veel mensen. Te veel lawaai.
Het stonk vreselijk.
Waar was het gras ?
Waar waren de bomen ?
Het was benauwd en vochtig...
en bedompt en donker en somber.
Jerry, wat mankeert hem ? - Hij is bang.
Laat me los. Ik wil 'm aaien. - Geef me 's een borstel, Dolly.
Maak je geen zorgen.
Harry, gooi 's wat stro in die box.
Laat haar maar.
Doe 't rustig aan.
Geef 'm een kans.
Hupsakee.
Het voelt aan als 'n babyvacht.
Wat is hij zacht. - Ja, hé ?
Help ons 's een handje, Dol.
Lukt 't met dat stro ? - Ik ben al klaar.
Pak jij dan ook maar een borstel.
Nu is hij niet zo bang meer.
Zal hij 't huurkoetsje kunnen trekken ? - Heb nou vertrouwen.
Ik luisterde heel stilletjes.
Hoe zullen we 'm noemen ?
Jack. Net als de vorige.
Hij is veel zwarter dan Jack.
Als ie schoon is, heeft ie 'n prachtige kleur.
Vind je 'm nu wel wat, Dol ? - Dat heb ik niet gezegd.
We noemen je Black, omdat je zwart bent...
en Jack naar de vorige. Black Jack dus...
want we hebben geen van beiden goeie kaarten.
Wat doe je nou, Dolly ? - Black Jack wil er mooi uitzien.
Da's een goed idee.
Plotseling had ik weer hoop.
Als de mensen goed zijn, is de plek dat ook.
Maar ik vroeg me af wat de dag van morgen zou brengen.
Vort.
Problemen met ratten opgelost.
Ongedierte uitgeroeid.
Rustig, jongen.
Jerry, heb je 'n goeie ? - Een hele goeie.
Hij is te zwart. Goed voor 'n begrafenis.
Omdraaien.
Vlechtjes in z'n manen en z'n staart Loop je mee in 'n optocht ?
Hij wilde er op z'n eerste dag mooi uitzien.
Er mooi uitzien op z'n eerste dag Hebben jullie dat gehoord ?
Hij is 'n echte dandy. Net als ik.
En waarom ook niet ?
Alles is in orde. Maak je geen zorgen, Black Jack.
Jerry's handen straalden 'n rust uit die me zelfvertrouwen gaf.
We stonden de hele dag bij standplaatsen...
om passagiers op te halen.
Het was 'n zwaar leven.
De straat voelde hard aan onder m'n hoeven...
en 't huurkoetsje voelde hard aan op m'n rug. Maar ik bofte.
Ik had Jerry. We deden 't werk samen.
Koetsje.
Die is voor jou, Jerry.
Gaat 't ?
Raap ze snel op voor ze geplet worden.
Snel, we moeten de trein van tien uur op Victoria Station halen.
We gaan in 't gewone tempo.
Je krijgt 'n extra shilling. - In 't gewone tempo.
Ik zorg wel dat u op tijd komt.
Hij wil z'n paard niet te veel aansporen, maar ik doe dat wel.
Uit de weg.
Rustig aan.
Alles in orde, Dinah ? - Ik heb niks.
Ze zijn allemaal knettergek.
De moeder van Dinah Brown is erg ziek.
Arme Dinah. - Ze kan haar niet eens opzoeken.
Haar moeder woont op 't platteland en op zondag gaan er geen treinen.
Het paard is moe en ik ook. Het is onze enige rustdag.
Moet je mensen niet behandelen, zoals jij behandeld wilt worden ?
Ik krijg m'n preek wel vroeg.
Als mijn moeder op sterven lag...
Het zou schelen als ik 'n lichtere kar had.
Daar heb je slager Dawes om je zijn lichte wagentje te lenen.
Je bent 'n slimme vrouw.
Maak maar wat brood met kaas voor me klaar.
Zet je paard maar bij de koeien.
De wei is van ons. Hij hoort niet bij 't landgoed.
Ik laat 'm liever los lopen, dan kan ie z'n benen strekken.
Je bent aardig voor mij en aardig voor dat paard.
Ga maar naar je moeder toe.
Je neemt geen complimentjes aan. Hoe kan ik 't je vergoeden ?
Hupsakee.
Gras. Geen klinker te zien. Ik kon m'n ogen niet geloven.
Waar is dat biscuitje nou ?
Ik was erg blij dat ik kon rennen. Ik wilde dat Jerry ook blij was.
Geef op.
Je wordt bedankt.
Het uit je naar 't platteland had me verkwikt...
maar ik bleef maar aan haar denken.
En toen, als bij toverslag...
was ze daar.
Mijn mooie Ginger.
Ze was vel over been.
Wat hadden ze met haar gedaan ?
Ze was bijna te zwak om mij te herkennen.
Ik ben 't, Ginger.
Ik ben 't.
Haar ogen waren niet langer helder.
Haar ooit zo levendige gezicht was door het leed getekend.
Ik probeerde haar te troosten.
Ik wilde dat ze wist dat ze niet alleen was.
Geef de moed niet op, Ginger.
Vort.
Schiet op.
Mijn liefste vriendin.
Die nacht droomde ik van haar.
Ik droomde van vroeger tijden.
En ik droomde van hoe 't had kunnen zijn.
Ik ben hier.
Wat is er ?
En toen wist ik 't.
Vaarwel, mijn liefste.
Heb geduld, deze dames en heren betalen onze huur.
Ze kunnen ieder ogenblik naar buiten komen.
Ik was voor negen uur besteld.
Het is nu al na middernacht. Misschien willen ze niet...
Ze zullen zo wel komen. Het feest is bijna afgelopen.
We bleven maar wachten en wachten op onze passagiers.
Mensen gaan niet alleen onnadenkend met paarden om...
ze zijn ook wreed tegen elkaar.
God zegene je.
Schiet 's op.
Ik bevries bijna.
Ogenblikje, meneer. - Niet zo brutaal, zeg.
In een 'ogenblikje' hadden we nog twee borrels kunnen nemen.
Vort.
Er was iets aan de hand.
Anders zorgde Jerry altijd voor me...
maar nu kwam de jongen.
Ik wilde ze binnen niet lastig vallen.
Hoe gaat 't met je vader ? - Hij heeft het aan z'n longen.
Wat erg. - Vannacht gaat 't erom spannen.
Hij zal nooit meer met een huurkoetsje kunnen rijden.
Hou de moed erin, Harry.
Help je moeder.
Nooit meer met 'n huurkoetsje rijden Hoe kan dat nou ?
Ik vond 't fijn om buiten te zijn. Ik wilde weer aan 't werk.
Nee, we gaan niet naar de standplaats.
Je mag alleen je benen strekken.
Goeiemorgen, Dinah. - Harry, is je moeder thuis ?
Wat doe je nou, Dolly
Ik ben aan 't inpakken. We verhuizen naar 't platteland.
Papa wordt koetsier. Hij hoeft nooit meer met 'n huurkoetsje te rijden.
Wat zou er nou gebeuren ?
Het trekken van 'n huurkoetsje was zwaar geweest...
maar ik had de rest van m'n leven bij Jerry willen slijten.
Vaarwel, m'n mooie Black.
Ik moest je van papa een kusje van hem geven.
Ik ging naar 'n graanhandelaar die volgens Jerry goed voor me zou zijn.
Jerry had er niet verder naast kunnen zitten.
Twee lange jaren trok ik die zware kar...
tot ik niet meer kon.
16 guinea's voor deze twee.
Het zijn rijpaarden en trekpaarden.
Wie heeft er 16 guinea's voor ze over ?
Ze hebben hier niks wat de moeite waard is.
Deze paarden kunnen zo naar de slager.
Ik was te zwak om me er iets van aan te trekken.
Heeft hij 'n koets getrokken, opa ?
Dat zou kunnen.
Hij is beter gebouwd dan de anderen.
Vind je niet, Joe ?
Arm beest.
Hopelijk vinden we er volgende maand eentje in Langley.
Die stem.
Ik werd erdoor gewekt.
Ik kende die stem.
Het was Joe.
Black Beauty.
Ik ben hier, Beauty.
Nu ben je veilig.
Ik leid hier nu al 'n heel jaar een gelukkig leven.
M'n kracht en m'n levenslust zijn teruggekeerd.
Joe heeft me beloofd dat ik nooit meer word verkocht.
Mijn zorgen zijn voorbij. Ik ben thuis.
Soms verbeeld ik me dat ik in de wei bij Birtwick Park sta.
Dan ben ik samen met mijn oude vrienden.
En niets zal ons ooit weer scheiden.
Nooit meer.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door: DevilsBackbone